ჩვენი თაობის fail-ი

ბოლო ორი დღეა ვნებათა ღელვა არ ცხრება და არც უნდა ჩაცხრეს იმ მოვლენებთან დაკავშირებით, რაც ჩვენ ვიხილეთ. ჩემი Facebook-ის News Feed-ში ათასი რამე შეარდება, ათასი აზრი და ათასი ნიუსი და სწორედ ამაზე მინდა შეფასება გავაკეთო, ადამიანებზე, მათ აზრებზე და მათ რეაქციებზე და ზოგადად მიმდინარე მოვლენებზე.

ხელისუფლება ყოველ საათში ერთხელ ახალ ნაბჯის დგამს, ვიდეოების გავრცელებიდან მეორე დღეს გადააყენეს ხათუნა კალმახელიძე და პრეზიდენმა საგანგებო სხდომაც დანიშნა პრემიერ მინისტრთან, იუსტიციის მინისტრთან და მთავარ პროკურორთან. გადაწყვიტეს, რომ სისტემა დაეშალათ და ახალი აეწყოთ, იმიტომ რომ ეს იყო ჩავარდნა და დიდი შეცდომა დაუშვეს.

ჩემი აზრით, ეს შეხვედრა, პრეზიდენტის განცხადება, პრემიერ მინისტრის გულწრფელი საუბარი, რომ ის პირადად ჩაუდგება ამ რეფორმას სათავეში და ბოლომდე მიიყვანს,” ტრადიციულად გაჩუმებული და მშვიდი სახით მჯდარი ზურაბ ადეიშვილი, არის ერთი დიდი ცირკი და დიდი სიყალბე. იმიტომ რომ მე არ მჯერა, იმის რომ გენერალურმა პროკურორმა და ამავე დროს იუსტიციის მინისტრმა არაფერი იცოდა გვერდით სტრუქტურაში მიმდინარე მოვლენების შესახებ. მითუმეტეს, როცა ამ საკითხებზე, ალბათ, ათასობით საჩივარი იყო შესული მის სტრუქტურაში და იქიდან საპასუხოდ “ობიექტური” გამოძიების შედეგად უარყოფითი დასკვნები გამოდიოდა, ხოლო უმრავლესობის წარმომადგენლები და მხარდამჭერები დამცინავად მოიხსენიებდნენ ყველა იმ ადამიანს, ვინც”გლდანის ლეგენდებზე” საუბრობდა. დავით ბაქრაძეები, ნუგზარ წიკლაურები, გიგი წერეთლები და სხვანი ცინიზმის ნიაღვარს აფრქვევდნენ უფლებადამცველთა გავრცელებულ ინფორმაციებზე და ომბუდსმენის გამოსვლებისას დარბაზს ტოვებდნენ. ან კი რა ადამიანის უფლებებზე უნდა დაელაპარაკო 0 IQ-ს მქონე კაკო ბობოხიძეს, რომელმაც პარლამენტში მხოლოდ მუშტი-კრივის შედეგად დაგვამახსოვრა თავი? არ მჯერა არც ვანო მერაბიშვილის გატარებული ახალთ-ახალი რეფორმის, იმიტომ რომ წლების განმავლობაში შსს-ს მინისტრმა მსგავსი ფაქტების შესახებ თუ არაფერი იცოდა, ის არ ყოფილა კარგი მენეჯერი და წარმატებული მინისტრი, რომელიც მოქალაქეების უსაფრთხოებაზე უნდა ზრუნავდეს, ცუდი მენეჯერები კი კარგ რეფორმებს ვერ ატარებენ (აჰ… პატრული რა თქმა უნდა)… ნუ მაშინ რა გამოდის, იცოდა და ხმა არ ამოიღო? anyway მე ეს ფაცხაფუცხი, როდესაც მათ სახეზე აეფარათ ფაქტები, ყალბად მიმაჩნია.

ცხადია, რეაქცია ადეკვატურია და ის ნაბიჯები, რომლებიც ახლა გადაიდგა სწორია, მაგრამ…

ხელსუფლება “ტონკად” და შეფარულად “აწვება” ვერსიას, რომ ეს ფაქტები “დადგმულია ვიღაცის ფულებით” და თურმე ის ტიპი, ფულს იღებდა იმაში, რომ ეს ყველაფერი ჯერ მოეწყო, მერე კი გადაეღო. იმ ტიპმა აიღო ფული, მაგრამ აიღო ფული იმაში, რომ უკვე არსებული პრობლემა გამოეაშკარავებინა.

არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ამბობენ, რომ ეს ყველაფერი რომ არჩევნებამდე გამოქვეყნდა და ამან გარკვეულ პროცესებს შეუწყო ხელი, ეს არის მთავარი ამ მოვლენებში. სულაც არა! არ აქვს მნიშვნელობა და აბსოლუტურად მეორე ხარისხოვანია თუ ვინ და რატომ გამოაქვეყნა ეს ვიდეობი, ვინ რისთვის იყენებს ამას და ა.შ. ეს წმინდა წყლის ინფანტილურობაა, რადგან კომპრომატებით და შეცდომებზე მითითებით არჩევნების და პოლიტიკური პროცესების მოგების პრაქტიკა ეს ისეთივე ჩვეულებრივი მოვლენაა, როგორც 2X2=4.

ცხადია, ის ტიპი, რომელმაც ეს ვიდეოები გამოაქვეყნა არანაკლები ნაძირალაა, და უფრო მეტი ნაძირალაა ვიდრე სხვა დანარჩენები. იმიტომ რომ ამ ყველაფერში ფულის გადამხდელი რომ არ გამოჩენილიყო, კაცმა არ იცის რამდენი ხანი გაგრძელდებოდა ის, რაც ვნახეთ. მაგრამ ამ ტიპზე კონცენტრირება ჩვემთვის აბსოლუტურად არარელევანტურია ამ სიტუაციაში. მე მას ჩვეულებრივ დამნაშავედ განვიხილავ და აქ წყდება მისი როლი ამ საქმეში.

თანავუგრძნობ და სოლიდარობას ვუცხადებ სტუნდეტურ აპოლიტიკურ საპროტესტო მსვლელობებს, სადაც არ აჭაჭანებენ არც ერთ პარტიას. მიხარია, რომ შედგა სტუდენტური პროტესტი, როგორც ყველაზე სუფთა ძალა ამ ქვეყანაში, ძალა რომელსაც შეუძლია ძალიან ბევრი რამ შეცვალოს და ბევრი პროცესი წარმართოს სწორი მიმართულებით.

არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ნიშნის მოგებით გაიძახიან, We knew it before it was cool, “ახლა აგეხილათ თავლი?” “ახლა აგენთოთ გული?” და ა.შ.

ნუ შეიდეთ რა!

არა, ახლა არ აგვეხილა თვალი, ახლა უბრალოდ გვიჭირავს ფაქტები, რომელიც ნუგზარ წიკალურებს შეგვიძლია სახეზე ავაფაროთ და ვუთხრათ რომ თავიანთი ცინიზმი უკან გაიკეთონ და საქმეს მიხედონ.

ჩვენ ყველას გვესმოდა ეს “ჭორები,” ომბუდსმენისგან, NGO-ებისგან, ადვოკატებისგან, პატიმართა ოჯახებისგან, ნაცნობებისგან, მეგობრებისგან, ტაქტისტებისგან.

მაგრამ რომელი თქვენგანის ფანტაზიის ყველაზე უკლიდეურესი კუნჭული გასწვდებოდა იმას, რაც ჩვენ ვნახეთ? რომელ თქვენგანს სჯეროდა, იმის, რომ ვიღაც ავადმყოფს შეეძლო დაუცველი ადამიანის ასეთ მდგომარეობაში ჩაგდება და ამით სიამოვნების მიღება?

ჩემი ბრალი არ არის, არც “ახლადგამოღვუძებული” არც ერთი ადამიანი ბრალი არ არის, ის რომ ჩვენ ჩუმად ვიყავით. ეს ყველაფერი ერთიანი ეროვნული სიყალბის ბრალია.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა ახალგაზრდა ჟურნალისტი ილია ჩაჩიბაია და ჯაბა ხუბუა ასავალ-დასავალის გვერდებზე პროფესიონალური ჟურნალისტური გამოძიების ნაცვლად რეზო ამაშუკელის “გვაპიდარასტებენ” პათოსით ჩაწერილ ინტერვიუს წერენ.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა ვახო სანაია, რომელცი ახლა სტუდენტურ პროტესტს შეუერთდა და საზ. მაუს. არაობიექტურობაში ადანაშაულებს, გადაცემებს Facebook-ის ნარკოტიკად ქცევაზე აკეთებდა და ლამის მაია ასათიანად იქცა, იმის ნაცვლად, რომ “სპეციალური სიუჟტი” ამ თემებზე გაეკეთებინა. იგივეს ვიტყვი ეკა კვესიტაძეზეც.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა დაჩი გუბაძე, ადამიანი რომელიც თვითონ იყო ძალადობის მოთავე თსუ-ს სტუდენტების მიმართ დღეს დგას და ძალადობას გმობს.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა ნაციონალური მოძრაობის ახალგაზრდული ფრთა ახლაღა მიხვდა, რომ თურმე მათი პარტიის მმართველობისას დიდი შეცდომები იქნა დაშვებული.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა ქართული ოცნების წარმომადგენლები ძალადობის წინააღმდეგ მიმართულ სოლიდარობის აქციაზე მაისურებს არიგებენ და დროშებს აფრიალებენ.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა იურიდიული ფაქულტეტის სტუდენტები ლექციაზე დისკუსიისას ამბობენ, რომ ათესიტების და არამართლმადიდებლების ინტერესებს სასამართლოში არ დაიცავენ.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა შერჩევით სამართალზე ვლაპარაკობთ ხელისუფლებისგან და თვითონ შერჩევით უფლებადამცველები ვართ და თუ “პიდარასტს” სცემს ვიღაც, ეს არ არის პრობლემა, იმიტომ რომ ის ადამიანი არ არის და ამიტომ არ უნდა დავიცვათ.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა იმ სადისტებს იგივე სადისტური მეთოდებით გინდათ გაუსწორდეთ და იმაზე არ ფიქრდებით, რომ თქვენც მათნაირები ხართ და აქედან გამომდინარე, თქვენც რომ იმ სისტემაში გემუშავათ, იგივეს გააკეთებდით.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა ხელისფულების შეცდომა და ჩავარდნა გვიხარია, იმის ნაცვლად, რომ ეს ტრაგედია იყოს ყველასთვის და სამომავლო ნაბიჯებზე დაგვაფიქროს.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა პატიმრების უფლებების დასაცავად 5 კაცი გამოვიდა პარალამენტის ძველ შენობასთან და თქვენ პრობლემის პერსონიფიცირება მოახდინეთ და თქვით, რომ “ეკო დეისაძესთან გვერდით არ დადგებით.”

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა უსამართლობის საწინააღმდეგოდ გამართულ პროტესტზე არ დადექით, იმიტომ რომ იქ დაჩი ცაგურია დგას და მას თუ 100 მეტრის რადიუსით მიუახლოვდებით ინტელექტუალურმა ელიტამ მაინც და მაინც კარგ ტიპად შეიძლება აღარ ჩაგთვალოთ.

ჩვენი თაობის Fail-ია, როცა ჩვენ არ შეგვიძლია ჩვენი წილი პასუხისმგებლობა ავიღოთ იმაზე, რაშიც ჩვენ ჩავაჯვით! და როცა ეს ყველაფერი გადმოვიდა და ზედმეტად აყროლდა, ახლა ერთმანეთისკენ ვიშვერთ ხელს და იმას ვამტკიცებთ, ვინ იყო აქამდე კაი ტიპი და ვინ ახლა გამოიღვიძა.

ჩვენ ვართ ადამიანები, რომლებიც მძღნერში მშვიდად იხრჩობოდნენ და როცა ყველამ ერთდროულად დავინახეთ ეს და ყველამ ერთდროულად დავიწყეთ ფართხალი, მაშინაც კი არ გვინდა ერთმანეთს დავეხმაროთ და ნელ-ნელა ამოვიყვანოთ აქედან. ამ ყველაფერში ვყურყუმელაობთ, ვინც ოდნავ ამოდის, იმას უკან ვქაჩავთ და ერთმანეთს ვეჯიბრებით.

ჩვენ არაფრით განვსხვავდებით 90-იან წლებში “მოღვაწე” თაობისგან, თუ უარესები არ ვართ, აი ეგაა საკითხავი კიდე.

საპატრიარქოს განცხადება 17 მაისს რუსთაველის გამზირზე მომხდარი ინცინდენტის შესახებ

სახელითა მამისა და ძისა და სულისა წმინდისა, ამინ!
საქართველოს მართლმადიდებლური ეკლესიის საპატრიარქო ეხმაურება, დღეს, 17 მაისს, რუსთაველის გამზირზე მომხდარ ინცინდენტს, რომელშიც მონაწილეობდნენ მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირი და LGBT უფლებების დამცველი ადამიანები. დასაწყისშივე გვინდა აღვნიშნოთ, რომ საპატრიარქო პატივს სცემს და მხარს უჭერს ადამიანთა კონსტიტუციურ უფლებას შეკრებისა და მანიფესტაციის შესახებ. ჩვენ დაუშვებლად მივიჩნევთ ნებისმიერი ძალის მიერ, ნებისმიერი ჯგუფისათვის ამ უფლების შეზღუდვას. ასევე დაუშვებლად მიგვაჩნია რელიგიური ექსტრემიზმი და ამით გამოწვეული ძალადობრივი დაპირსპირებები, რომლებიც ხელს უწყობს საზოგადოებაში განხეთქილებას. აღნიშნული ორგანიზაციის (მმკ) მესვეურებს გვინდა შევახსენოთ, რომ უფალი თვით სიყვარულია და მას ყველა მისი შვილი უყვარს, განურჩევლად სქესისა, რელიგიური აღმსარებლობისა, კანის ფერისა თუ სექსუალური ორიენტაციისა. ქრისტიანობის ფუნდამენტი სწორედ სიყვარული და შენდობაა, იმედი გვაქვს ზემოთხსენებული ორგანიზაციის წევრებს არ დავიწყებიათ ის ქადაგებანი რასაც უფალი ჩვენი იესო ქრისტე, ძე ღვთისა გვთავაზობს სახარებაში.
დიდის მომწიწებითა და მოკრძალებით გვინდა შევახსენოთ მამა დავით ისაკაძეს, მამა დავით ქვლივიძესა და მათ მრევლს უფლის სიტყვები:

1. ნუ განიკითხავთ, რაჲთა არა განიკითხნეთ, 2. რამეთუ რომლითა განკითხვითა განიკითხვიდეთ, განიკითხნეთ, და რომლითა საწყაულითა მიუწყოთ, მოგეწყოს თქუენ. 3. ანუ რაჲსა ხედავ წეულსა თუალსა შინა ძმისა შენისასა და დჳრესა თუალსა შინა შენსა არა განიცდი? 4. ანუ ვითარ ჰრქუა ძმასა შენსა: მაცადე, და აღმოგიღო წუელი თუალისაგან შენისა, და აჰა ეგერა დჳრე თუალსა შინა შენსა! 5. ორგულო, აღმოიღე პირველად დჳრე თუალისაგან შენისა და მაშინ იხილო აღმოღებად წუელი თუალისაგან ძმისა შენისა. (მათე, თავი 7).

მაშასადამე, მოგიწოდებთ ვიდრე სხვას მიუთითებდეთ ცოდვას და დასძრახავდეთ მათ, საკუთარი სულის გადარჩენაზე იფიქრეთ, რადგან არ არსებობს იმაზე დიდი ცოდვა ვიდრე ღვთის სახელით, ანუ თვით სიყვარულის სახელით სიძულვილის გაღვივება.

დღეს გავრცელებულ ვიდეო მასალაში ნათლად ჩანს თუ როგორ ეპყრობოდნენ თქვენი მოწაფენი აქციის მონაწილეებს, აგინებნენ მათ, როცა ისინი მშვიდობიანად მიდიოდნენ ქუჩაში. ეს ადამიანები არცხვენენ ღვთისა და ღირსეული ადამიანის სახეს. ისინი თავისი აგრესიული ქმედებებითა და ბილწსიტყვაობით ცუდ მაგალითს აძლევენ მომავალ თაობებს, რომლებსაც უმყარდებათ წარმოდგენა, რომ ადამიანები მათი განსხვავებულობისათვის უნდა სძულდეთ. რა მოიმოქმედეთ თქვენ, როდესაც დაინახეთ ადამიანები მრისხანებისა და სიძულვილის უმძიმეს ცოდვაში ჩავარდნილები, როდესაც ისინი მომავალი თაობების დასანახად აკეთებდნენ ამ ყველაფერს? არაფერი! პირიქით, თქვენი ხელი შეუწყვეთ მათ და წინ გაუძეხით ღვთის მიერ ნაქადაგები ფუნდამენტური წესების წინააღმდეგ.
ჩვენ და თქვენ, როგორც რელიგიურ და სულიერ ლიდერებს ამ ქვეყნისა და საზოგადოებისა, პასუხისმგებლობა გვაქვს აღებული ერის გადასარჩენად და სიყვარულის დასათესად, ჩვენ ვალდებულნი ვართ მივცეთ მაგალითი სიყვარულისა და სათნოებისა, დავიცვათ ისინი ცოდვისაგან და ვასწავლოთ, რომ უფალი გმობს ძალადობას.

თქვენ ამბობთ რომ შეურაცხყოფა მოგაყენეს და ეროვნულ იდენტობას გვართმევენ. შეგახსენებთ:

27. მაშინ ერისაგანთა მათ მთავრისათა წარიყვანეს იესუ ტაძრად და შეკრიბეს მის ზედა ნათესავები იგი ყოველი. 28. და განძარცუეს იგი და ქლამინდი მეწამული შეჰმოსეს მას. 29. და შეთხზეს გჳრგჳნი ეკალთაგან და დაადგეს თავსა მისსა და ლერწამი მისცეს მარჯუენესა ჴელსა მისსა და მუჴლნი დაიდგინეს მის წინაშე, ემღერდეს მას და ეტყოდეს: გიხაროდენ, მეუფეო ჰურიათაო! 30. და ჰნერწყუვიდეს მას და მოიღეს ლერწამი და სცემდეს თავსა მისსა. 31. და ოდეს განკიცხეს იგი, განსძარცუეს მას ქალმინდი იგი და შეჰმოსეს მას თჳსივე სამოსელი და წარიყვანეს იგი, რაჲთა ჯუარს-აცუან.
(მათე 27)

განა ამაზე მეტი შეურაცხყოფა არ აიტანა უფალმა? ან კი რა შეურაცხყოფას გაყენებენ თქვენ რომ ამის მოთმენა არ შეგიძლიათ? იქნებ ისიც სთქვან თქვენმა მრევლმა, რომ “ისინი ადამიანები არიან და ზუსტად ისე ვერ იცხოვრებენ როგორც ქრისტე?” – განა ეს დანაშაული არ არის ღვთის წინაშე? რომელმაც კაცობირობის ცოდვებისათვის თავისი ძე გასწირა? განა ეს ფარისევლობა არ არის, როდესაც ადამიანებს ზნეობრიობისკენ მოუწოდებთ და თქვენკი საკუთარი რელიგიის მიერ დაწესებული წესების მიდევნა არ შეგიძლიათ და ამას თქვენს სისუსტესა და ადამიანურ ბუნებას აბრალებთ? შეგახსენებთ, რომ უფალი ღმერთი იესო ქრისტე ორ ბუნებიანი იყო, ღვთიური და ადამიანურ და მისმა ადამიანურმა ბუნებამ აიტანა ეს განსაცდელი. ის სწორედ იმისთვის მოვიდა ამ ქვეყანაზე, რომ ჩვენთვის მოეცა მაგალითი სწორი ცხოვრებისა და ნებისმიერი სახით ამის უარყოფა სატანის და ანტიქრისტეს თაყვანისცემაა.
სიძულვილი და სიყვარულზე უარის თქმა ეს ღვთის გმობაა და უდიდესი ცოდვა, რადგან წერილ არს:

43. თქვენ გსმენიათ, რომ თქმულა: გიყვარდეს მოყვასი შენი და გძულდეს მტერი შენი.

44. ხოლო მე გეუბნებით თქვენ: გიყვარდით თქვენი მტერნი; დალოცეთ თქვენი მაწყევარნი; კეთილი უყავით თქვენს მოძულეთ და ილოცეთ თქვენსავ მდევნელთა და შეურაცხმყოფელთათვის.

45. რათა იყოთ შვილნი თქვენი ზეციერი მამისა, ვისაც თავისი მზე ამოჰყავს კეთილთა და ბოროტთათვის და წვიმას უგზავნის მართალთაც და უსამართლოთაც.

46. რადგანაც თუ გეყვარებათ თქვენი მოყვასნი, რა იქნება თქვენი საზღაური? განა ასევე არ იქცევიან მებაჟენიც?

47. ანდა თუ მოიკითხავთ მხოლოდ თქვენს მოძმეთ, უჩვეულოს რას სჩადიხართ? განა ასევე არ იქცევიან წარმართნიც?

48. მაშ, იყავით სრულქმნილნი, როგორც სრულქმნილია თქვენი ზეციერი მამა.
(მათე V)

თქვენ მიერ უფლის გზიდან გადახვევა და მისი სიტყვების საწინააღმდეგოდ სვლა არის ცუდი მაგალითი ჩვენი შვილებისთვის და ჩვენი შთამომავლობისთვის. როდესაც თქვენ აიღეთ პასუხისმგებლობა წინ გაძღოლოდით თქვენს სამწმყსოს უნდა გცოდნოდათ, რომ თქვენი რწმენისა და მორჩილების გამოცდა ყოველდღიური მოვლენა იქნებოდა. სამწუხაროდ, საქართველოს საპატრიარქო მიიჩნევს, რომ მღვდელმსახურები დავით ისაკაძე და დავით ქვლივიძე ვერ ართმევენ თავს დაკისრებულ მოვალეობებს და შეცდომაში შეჰყავთ თავიანთი მრევლი, რაც იწვევს ღვთის გზიდან გადახვევას და უმძიმეს ცოდვაში ჩაგდებას. კიდევ ერთხელ გვინდა აღვნიშნოთ, რომ სიყვარულის უარჰყოფა და ვინმესთვის შეზღუდვა და ამის ნაცვლად სიძულვილის ქადაგება და ჩადენა არის ღვთის გმობა, რაც უმძიმესი დანაშაულია ღვთის, ერისა და ეკლესიის წინაშე.

სახელითა მამისა, ძისა და სულისა წმინდისა, დადგენილ იქნას,

პირველი: მამა დავით ისაკაძეს და მამა დავით ქვლივიძეს, ასევე ზემოთხსენებულ ორგანიზაციაში გაწევრიანებულ სხვა მღვდელმსახურებს ჩამოერთვათ მღვდელმსახურების უფლება და გაგზავნილ იქნან მონასტერში წმინდა წერილის და ღვთის სიტყვის უფრო უკეთ შესასწავლად და ცოდვების მოსანანიებლად.

მეორე: მართლმადიდებელ მშობელთა კავშირი გამოცხადდეს ანტიმართლმადიდებულ და ღვთისმგმობ ორგანიზაციად. ჩვენ მოვუწოდებთ ამ ორგანიზაციის წევრებს განუდგნენ ცოდვას და მოინანიონ ვიდრე გვიან არ არის.

სახელითა მამისა, ძისა და სულისა წმინდისა, ამინ.

–––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––––

აი, ასეთ საქართველოში მინდა ცხოვრება :)

“თავისუფალი ხალხი”

დარბაზი სავსეა, ორგანიზატორი ბიჭუნა, რომელიც კოსტუმშია გამოწყობილი უხერხულად იშმუშნება. “მამაო მოვიდა” გაისმა მჭექარე ხმა და დარბაზში ჩოჩქოლი ატყდა.

დარბაზი სავსეა, ორგანიზატორი ბიჭუნა, რომელიც კოსტუმშია გამოწყობილი უხერხულად იშმუშნება. “მამაო მოვიდა” გაისმა მჭექარე ხმა და დარბაზში ჩოჩქოლი ატყდა. წინა რიგებში ქალბატონები სხედან, ერთ–ერთმა ახალგაზრდამ ფეხმძიმე გოგონა შემოიყვანა და მეორე ახალგაზრდას მისთვის ადგილის დათმობა “აიძულა,” აიძულა რა, შენიშვნა მისცა. ილიას უნივერსიტეტის A101 აუდიტორიაში მამა თეოდორე გიგნაძე შემოვიდა. ბატონი თეოდორე ქართული ინტერნეტ სივრცის ვარსკვლავია, აქვს თავისი ოფიციალური ვებ–გვერდი, youtube-ის არხი და ფეისბუქზე და სხვა სოციალურ ქსელებში მისი ქადაგეგების შესახებ ხშირად იმართება დისკუსიები. იქვე, მაყურებელთა შორის ზის მეორე ინტერნეტ ვარსკვლავი, მამა ლევან მათეშვილიც. გარშემო, აუდიტორიის კედლებზე ძირითადად მრევლია ატუზული. მათ საოცარი სახეები აქვთ, ძალიან მშურს ამ ადამიანების სულიერი მდგომარეობის. ისინი თვითდაჯერებულები არიან. ხშირად მაგონებენ ამერიკელ მორწმუნეებს, რომლებიც საკუთარ თავს “God’s Army”–ს უწოდებენ, ნათლობისას კი მრევლის ახალ წევრს ასე ესალმებიან: “Welcome to God’s Army” (may the force be with you – ძალიან მოუხდებოდა ამ გამოთქმას). ამ ახალგაზრდა ბიჭების გარეგნობაში მთავარი მახასიათებელი თხლად მოშვებული წვერია, სავარაუდოდ იკრეჭენ, არ იპარსავენ. არის მათ სახეებში რაღაც ანგელოზური, ყველანაირი სარკაზმისა და ცინიზმის გარეშე ვამბობ ამას. ისინი თავდაჯერებულნი არიან, მათ სულიერ სიმშვიდე იპოვეს, ისინი ამაყები არიან თავიანთი მდგომარებითა და ცხოვრებისეული არჩევანით. თვალებში სათნოება და ოდანვი მედიდურობა ირეკლება, ეს ყველაფერი კი მთლიანად სახეზე რაღაც… რაინდული გამომეტყველებით გამოიხატება, მკაცრი – მაგრამ სათნო. საოცარია – სრულიად გულწრფელად ვამბობ.
მამა თეოდეორე ქადაგებას ჩვეული ხუმრობით იწყებს, ეს ალბათ მოთელვის ერთგვარი ხერხია, გოგონები და ქალბატონები, რომლებიც წინა რიგებში არიან მოკალათებულები საოცარი სიყვარულით და სათნოებით იღიმიან, გულწრფელად მხიარულობენ თავიანთი მოძღვრის ენაკვიმატობით. აი, აქ, უკვე მერევა ჩემი ცინიზმის დემონი, ვუყურებ ამ ადამიანებს და ვფიქრობ: “რა დიდი სიამოვნებით დავწერდი დიდ თემას, მაგალითად, ქართულის გამოცდაზე ‘ქალთა სახეები მამა თეოდორე გიგნაძის ქადაგებისას.”
“არა მამაო!” მორჩილად და რუდუნებით პასუხობენ მოძღვრის შეკითხვას “ხომ არ დაგცხათ?” და იქვე, დარბაზის შუაში მჯდომი გოგონას რეპლიკას “კი, ცოტა დავიღალეთ, ჰაერი არ არის” ბრაზიანად კიცხავენ.
მე გარეთ გავდივარ, ჩემს მეგობრებს ვუერთდები, ჩვენ ვსაუბრობთ, აქცია რომელიც დაგეგმილი იყო ჩაიშალასავით, სულ 5 კაცია, პლაკატის დაჭერაც არავის უნდა. ხალხი ორადაა გაყოფილი, მარცხნივ თვითმმართველობის “სასტავი” ზის, მაინც რა ყველა ერთნაირია, ღმერთო… თსუ, ილია… ყველას ერთნაირი ჰაბიტუსი და ერთნაირი მიდგომები, ერთნაირი აზროვნება. well, შორიდან ასე ჩანს.
ლექცია დამთავრდა, პლაკატებიც გაიშალა, პროტესტის ხაზშიც ჩადგა რამდენიმე ადამიანი, მამა თეოდორე მანქანამდე მიაცილეს, თან ისე, რომ პროტესტისთვის ზედ რომ შეეხედა არც აცალეს. არადა, რა მაგარი იქნებოდა, რომ მოსულიყო, დაელოცა ისინი, გადახვეოდა, ეთქვა “მიყვარხართ” და ასე, ქრისტესმიერი სიყვარულით, მშვიდობიანად დამთავრებულიყო ყველაფერი. ასეც დამთავრდა, თუ რამდენიმე ახალგაზრდას გულფიცხობას არ ჩავთვლით. პატარები არიან ჯერ, არ იციან და იქნება არც ქრისტეს სიტყვები ახსოვთ:
“გიყვარდეს მტერი შენი” – მერე რა რომ მტერი იქ არავინ იყო.
ან თუნდაც “შეუნდე მამაო, რამეთუ არ იციან რას სჩადიან.”
და სხვა მრავალი.
ასეა, ჩვენ უბრალოდ არ გვაქვს პრინციპები, როცა ჩვენ კრემიანი ნამცხვრებით ვიყორავთ ლიბერალური კუჭებს, ისინი ღვინოს სვამენ ან სულაც ყავას, ან ჩაის, ან იქნებ სულაც არ განვსხვავდებით ერთმანეთისგან? და ყველანი ძალიან დიდი მატრაკვეცები და ფარისევლები ვართ.

“თავისუფალი ხალხია, შეჩემა” – გერბზე წავაწეროთ, მაინც “თვითების” ხელშია სახელმწიფოსა და მთავრობის მომავალი, აი, ჩვენ “თავისუფალი ხალხი” – ოდესმე ინტელექტუალურ ელიტას შევქმნით, ამ თვითებს რომ რჩევებს მისცემენ… ჩრდილიდან.

Not Attending – ანუ “ივენთებზე” გამოხმაურების კულტურა ქართულ FB საზოგადოებაში

ცოტა ხნის წინ ერთ გერმანელ გოგონას დაბადების დღეზე 1500 ადამიანი დაადგა. იუბალრმა Facebook-ზე შექმნა “ივენთი” და თავისი მეგობრები დაპატიჟა წვეულებაზე, მაგრამ პერსონალური პარამეტრების ჩასწორება დაავიწყდა და მისი დაბადების დღის მოსაწვევი ყველასთვის გახდა ხელმისაწვდომი. “ივენთზე” attending-ს ანუ დასწერებას ბევრმა ადამიანმა დააკლკა, როგორც ჩანს 1500-მა ან უფრო მეტმა ან უფრო ნაკლებმა. აქედან ვიგებთ, რომ როდესაც გერმანიაში ვინმე attending-ს აკლიკავს, ეს იმას ნიშნავს რომ “ივენთზე” მისვლას მართლაც აპირებს. ჩვენთან ეს კულტურა ცოტა სხვანაირად გამოიყურება. დააკლიკო “ვესწრების” ნიშნავს რომ მხარს უჭერ კონკრეტულ ფაქტს, ან იმ მოვლენას რომელიც იმართება, მაგრამ არ ნიშნავს რომ მართლაც დაესწრები. might attend ნეიტრალური პოზიციაა, იცი რომ არ ესწრები, მაგრამ ივენთის ორგანიზატორთა განაწყენებაც არ გინდა. შესაბამისად, not attending აღიქმება ზურგის შექცევად და უპატივცემულობად.

მე ყოველდღე მომდის მოწვევები, ხან გამოფენაა ლეიკემიით დაავადებულ ბავშვთა დასახმარებლად, ხან რაღაც კლუბში party იმართება. მე ვიცი რომ არც ერთს არ დავესწრები, ხან მეზარება, ხან არ მცალია და ხანაც არ მაინტერესებს. სწორედ ამიტომ, ყოველთვის როცა ივენთზე წასვლას არ ვაპირებ, ვნიშნავ Not attending. ეს არ ნიშნავს იმას, რომ მე არ შემტკივა გული ლეიკემიით დაავადებულ ბავშვებზე, მაგრამ არ მივდივარ იმ გამოფენაზე და რატომ მოვატყუო ორგანიზატორები?

ნუ მონიშნავთ “დასწრებას” თუ წასვლას არ აპირებთ. მხარდაჭერის გამოხატვა სხვა გზებითაც შეიძლება, მაგალითად, ივენთის გადაშეარება თქვენს ვოლზე – სადაც ბევრი ხალხი ნახავს და შეიძლება იქიდან ვინმე დაინტერესდეს.

დამერწმუნეთ, ორგანიზატორებს ის უფრო უხარიათ, 3 კაცს რომ აქვს მონიშნული “ვესწრები” და სამივე მივა, ვიდრე 1000 კაცის “მხარდაჭერა” და მხოლოდ 10-ის მისვლა.

წიქარა – სასწავლო შემეცნებითი პროგრამა

მოგეხსენებათ, საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრომ ზაფხულში გამოაცხადა კონკურსი სასწავლო შემეცნებითი პროგრამების შექმნაზე. ამ კონკურსში გაიმარჯვა ჩემმა სამსახურმაც (სხვა 4 გამარჯვებულთან ერთად) და ჩვენ შევქმენით თამაში “წიქარა.”  მე გახლავართ კონცეპტის და სცენარის (რა დიდი სცენარი ამას უნდა, მაგრამ მაინც :D) ერთ-ერთი ავტორი.

თამაში შექმნილია 1-4 კლასელი ბავშვებისათვის და ჩაიტვირთება იმ კომპიუტერებში რომლებსაც ბავშვებს დაურიგებენ. თამაშის გადმოწერა ასევე შესაძლებელი იქნება განათლების სამინისტროს საიტიდან.

წიქარა არის ვიქტორინის ტიპის  თამაში და კითხვები შედგენილია სასკოლო პროგრამის მიხედვით. არის რამდენიმე კატეგორია: ქართული, მათემატიკა, ზოგადი, უცხო ენა.

გთავაზობთ “სკრინებს:”

ამჟამად ვმუშაობთ სხვა შემეცნებით თამაშზე.

გაქართულების ჯგუფი

http://wish.shemo.ge – ეს არის გაქართულების ჯგუფის საიტი. ეს ჯგუფი მუშაობს სხვადასხვა თამაშებისა და პროგრამების, ასევე ტუტორიალების გაქართულებაზე. ამ ჯგუფის წევრი მეც ვარ და მონაწილეობა მიღებული მაქვს ისეთი თამაშის გაქართულებაში, როგორიცაა World of Goo ანუ ”ლორწოს სამყარო.” ეს არის კაზუალური, ლოგიკური თამაში, რომელმაც თავის კატეგორიაში აიღო წლის თამაშის სტატუსი შარშან. გრაფიკული და მუსიკალური გაფორმება არის ერთ-ერთი საუკეთესო.

ჯგუფს გაქართულებული აქვს ისეთი თამაშები როგორიცაა: ”მაქს პეინი,” ”პორტალი,” ”GTA,” ხოლო ამჟმად მუშაობა მიმდინარეობს “Braid-ზე.”

ყველაზე საინტერესო კი ისაა, რომ ჯგუფი არ არღვევს მწარმოებლის საავტორო უფლებებს. გაქართულების შემდეგ ქვეყნდება მხოლოდ ქართული პაჩი და არა მთლიანი თამაში. თამაშს საიდან მოიპოვებთ ეს უკვე თქვენს ნამუსზეა. ჩვენი ნამუსი სუფთაა :))))

“Braid-ის” გაქართულება მიმდინარეობს ამ თამაშის შემქმნელის უშუალო თანხმობით. თარგმანის დასრულების შემდეგ ქართული პაჩი შევა პროგრამის ოფიციალურ პაკეტში.

გაქართულებაში მონაწილეობა ნებისმიერ თქვენგანს შეუძლია. ეს საქმე სახალისოა და თან სასარგებლო.

ტაძრისკენ მიმავალი გზა…

დღეს თბილისის ფორუმზე გაიხნსა თემა, რომელშიც ავტორი უკმაყოფილებას გამოთქვამდა ეკლესიების მასიურ მშენებლობაზე. ტელევიზორში რაღაც რეკლამა ენახა, სადაც პალიასტომის ტბის კუნძულზე მშენებარე ეკლესიის შესახებ იყო საუბარი და ამას გაებრაზებინა. ციტატა ტოპიკიდან:

ამ გიჟური ტემპებით რო მიდის ამ ეკლესიების შენება.. რაც გვაქვს უძველელსი ტაძრები იმას მოვუაროთ თორე მაგ ახალაშენებულ ეკლესიებს არანაირი ესტეთიკურ-ისტორიული დატვირთვა არ აქვს და არანაირ ფასეულობას არ წარმოადგენს…. ერთადერთი რასაც რეალურად ემსახურება არის მაყუთის ქაჩვა, იმენა ზუსტად აი ესსსეეე…. არანაირ ბეგარას არ იხდის და იღებს და იღებს შემოწირულობებს…..

ფორუმელებმა ეს მიმართვა არაკორექტულად მიიჩნიეს. ზომა ასე თქვა: ”სამართლიანია, მაგრამ არაკორექტულიო.”

ისე ეკლესიების მშენებლობა მაინც ძალიან საინტერესო ფენომენია; ხალხს თუ კითხავ გეტყვიან ეკლესიებს გვინგრევენო, არადა ყოველ ფეხის ნაბიჯზე ეკლესია დგას, ან ახალს აშენებენ. ეკლესიების მშენებლობაში მართლაც ძალიან დიდი ფული იხარჯება, თან შემოწირულობა არ იბეგრება და ფულის გათეთრების მართლაც კარგი საშუალებაა. მაგალითად, სანამ ქურდების დაჭერის ბუმი ატყდებოდა საქართველოში, ქართველი ქურდები მასიურად აშენებდნენ ეკლესიებს. ეს გარკვეულ წილად ინდუგლენციაც იყო და როგორც ჩანს ფულის გარეცხვის საუკეთესო საშუალებაც. ეკლესიას აშენებ და ვერავინ დაგიპირისპირდება, ვერც ხელისუფლება და ვერც საზოგადოება – რომელსაც ღმერთთან ერთად ქურდის რიდიც ჰოქნდა.  ქურდები ალაგმეს, თუმცა ეკლესიების შენება კვლავაც მიმდინარეობს, კვლავაც დაუბეგრავად და კვლავაც ურიცხვი შეწირულობებით. მოდით დავიჯეროთ და ვიწამოთ, რომ ქურდების გაქრობასთან ერთად ფულის რეცხვის პროცესებიც გაქრა და სხვა საკითხს შევეხოთ – ანუ რა საჭიროა ამდენი ეკლესია?

რა საჭიროა ეკლესია?

მიზეზად უამრავი რამის დასახელება შეიძლება:

1. ერის სულიერი ამაღლება.

2. კიდე?

უბრალოდ კითხვა მიჩნდება – ქრისტიანული სწავლებების მიხედვით მთელი სამყარო ღმერთს ეკუთვნის, რაღა თქმა უნდა ამ სამყაროში შემავალი ყველა მატერიაც. ფაქტიურად ყველაზე მდიდარი არსებაა ამ ქვეყანაზე. ჰოდა მიჩნდება კითხვა, ამდენ ”სახლს” რომ უშენებთ რამე ემატება მას ამით? ან თქვენ? ან ვინმეს? უბრალოდ მაინტერესებს, რა არის ამ მატერიალისტურ მიდგომაში (თითქოს და ღმერთს სახლები სჭირდება – მთაში, ბარში, ზღვაზე) სულიერი და ღვთიური.

ღვთის ტაძარი, როგორც ასეთი არის ადამიანი, ანუ ყველა ადამიანში არის ღმერთი (ვისაც გჯერათ გაგატარებთ), თუმცა ამ ”ტაძრის” აღსადგენად, შესაკეთებლად და ა.შ. არაფერი კეთდება. ჰო ახლა მეტყვით ეკლესიების შენება ადამიანების სულიერ გაძლიერებას და ა.შ. და ა.შ. და ა.შ.-ს ემსახურებაო, მაგრამ ჩვენ ხომ ყველამ კარგად ვიცით, რომ ეს სიცრუეა და უბრალოდ თავს (ვ)იტყუებთ.

რეალურად რომ შევხედოთ, ძალიან ბევრი სასარგებლო რამის გაკეთება შეიძლება იმ ფულით, რაც ეკლესიების მშენებლობაზე იხარჯება. მე შენ გეტყვი და ცოტა ეკლესიაა საქართველოში და ლოვცის გააფთრებულ ჟინის მოსაკლავ დაწესებულებას 2 კილომეტრის რადიუსში ვერ იპოვი თუ რა?

მე ვეცდები ჩამოვთვალო, ის სასარგებლო ”რამეები” რისი გაკეთებაც შეიძლება იმ ფულით, რა ფულითაც ეკლესიები შენდება:

  • არასრულწლოვან დამნაშავეთა სარეაბილიტაციო პროგრამები – სპორტული მოედნების, ბიბლიოთეკის, კომპიუტერული კაბინეტის, საშუალო განათლების დაწესებულების კეთილმოწყობა. სასჯელთ აღსრულების დაწესებულებიდან გამოსულ ახალგაზრდას ხელში რაღაცა ეკავებოდა, იქნება და ერთიან ეროვნულ გამოცდებშიც მიეღო მონაწილეობა და სტუდენტიც გამხდარიყო – ნარკომანის, ქურდის და მძარცველის ნაცვლად?

აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ საპატრიარქომ ამასწინად გააფორმა რაღაც ხელშეკრულება სახელმწიფოსთან, რომლის მიხედვითაც პატიმრებს დაასაქმებენ მონასტრებში და ამითი მათ რეაბილიტაციას შეუწყობენ ხელს. ფანტასტიური გადაწყვეტილება და ფანტასტიური პროგრამაა, თუმცა ერთი პატარა ნაკლი აქვს – რწმენის თავზე მოხვევა. (აქვე უნდა აღვნიშნო, რომ ეს აბზაცი მთლიანად ჩემს ვარაუდს ეფუძნება და ფაქტები ხელთ არ მიპყრია). ჩემი ვარაუდით, ამ პროგრამაში მონაწილეობის უფლებას მხოლოდ მართლმადიდებელ პატიმრებს მისცემენ, ანუ ვინმე აზერბაიჯანელ ან სომეხ პატიმარს, რომლებსაც შესაბამისად სხვა რელიგიური მრწამსი გააჩნიათ უარს ეტყვიან რწმენის გამო და ქრისტიანობის მიღებასაც შესთავაზებენ და მხოლოდ ამის შემდეგ ჩართავენ ამ პროგრამაში; შემდეგ ტელევიზორში ვიხილავთ ნეტარი სახით მოლაპარაკე ”მამაოს,” რომელიც გვაუწყებს რომ გაქრისტიანებული აზერბაიჯანელები მუშაობენ მონასტრებში და ისინი ძალიან ბეჯითი მოსწავლეები არიან – არც წირვას აცდენენ და მეტანიებსაც პატიოსნად აკეთებენ.

  • ეკლესიის აშენების ნაცვლად, უსახლკაროთა (ე.წ. ”ბომჟების”) თავშესაფრის აგება იქნებოდა უფრო ღვთისმოსავი და ღვთის მადიდებელი საქმე. ამ თავშესაფარში მათ დააპურებდნენ, დაასვენებდნენ, დაბანდნენ და ადამიანად აგრძნობინებდნენ თავს. სინამდვილეში ქრისტიანი ერის, ქრისტიანულ დედაქალაქში ყოველ ზამთარს N-რაოდენობის ”ბომჟი” იყინება და კვდება. ჩემ წამოსვლამდე, ჩემს უბანში, სამი ”ბომჟი” დაიღუპა – მხოლოდ და მხოლოდ ერთი კვირის განმავლობაში.
  • დევნილთა დახმარება. რა უნდა ვთქვა? ან ეს თემა საერთოდ სალაპარაკო უნდა იყოს ნორმალური ქვეყანაში და ნორმალურ საზოგადოებაში?
  • ობოლ და მიუსაფარ ბავშვთა დახმარება. ტანსაცმელი, ნორმალური განათლება – ან 18 წელი რომ უსრულდებათ ამ ბავშვებს, სად მიდიან იცის ვინმემ? ვინმე ინტერესდება მათი ბედით?
  • ავადმყოფთა და შშმპ-თა დახმარება. ოპერაციები, ორგანოთა გადანერგვები, სავადმყოფოში წოლის ხარჯები, საზღვარგარეთ სამკურნალოდ გაგზავნა და ა.შ. ნუთუ ამას უფრო არ დააფასებს ღმერთი? ნუთუ განკურნებული და შვება მოგვრილი ადამიანს დანახვა უფრო არ გაუხარდება უფალს?
  • გაჭირვებული ბავშვების დაფინანსება. ხშირია შემთხვევა, როცა ბავშვები სკოლაში ვერ დადიან – არ აქვთ წიგნები, გზის ფული, ფეხსაცმელი. იკარგება ფეხბურთელთა, კალათბურთელთა და ა.შ. ნიჭი, იმიტომ რომ მათ მშობლებს თვეში 15-20 ლარის გადახდის საშუალება არ აქვთ.

ბევრი რამის ჩამოთვლა შეიძლება…

მოკლედ, კითხვა ასე ჟღერს მეგობრებო – ტაძრების შენების გზა, მიგვიყვანს იმ ტაძრამდე რომელსაც ადამიანი ჰქვია?

ვირტუალური ნაცნობობა

დაახლოებით 5 წლის წინ ჩემმა მეგორბარმა მკითხა შევდიოდი თუ არა საიტზე – ფორუმ.გე. მე ვუპასუხე, რომ არ შევდიოდი და, საერთოდ, პირველად გავიგე ასეთი საიტის არსებობის შესახებ. მაშინ ჯერ კიდევ “მირკში” ვიჯექი, კომუნიკატორის არხზე. ერთ დღესაც შევედი ფორუმზე, ზემოთ ხსენებული მეგობრის მოძებნა მინდოდა (ის პეტერბურგში ცხოვრობს და იქ იყო), მეგორბარი ვერ ვიპოვე, მაგრამ მე თავად შემოვრჩი ფორუმს და აგერ უკვე მეექვსე წელიწადი დაიწყო რაც ვპოსტაობ.

ამ ხუთი წლის განმავლობაში ფორუმი რამდენჯერმე (ოთხჯერ) ”დავტოვე” პროტესტის ნიშნად, გაბრაზების გამო და ა.შ. მაგრამ ოთხივეჯერ დავბრუნდი. ამ დაბრუნების მიზეზი კი ვირტუალური მეგობრები და ნაცნობები იყვნენ. უმეტესობასთან უკვე დიდი ხანია რეალური ნაცნობობა და მეგობრობა მაკავშირებს. თუმცა. არიან ისეთებიც, რომლებიც არ მყვანან ნანახი. აი, მაგალითად, ჩვენთვის ყველასათვის კარგად ნაცნობი პიკოლინა.

არიან ისეთი ადამიანებიც, რომლებსაც 5 წელია ვეკონტაქტები. ისინი სხვა ქვეყნებში ცხოვრობენ და მათთან შეხვედრას ვერ ვახერხებ; თუმცა ამ 5 წლის განმავლობაში ისეთი უერთიერთობები ჩამოგვიყალიბდა ბარე ორს შეშურდება.  მაგალითად, გიორგი ტერიშვილი, ცხოვრობს კანადაში. ამ ხნის მანძილზე ”შეჩემაზე” გადასული უერთიერთობა ჩამოგვიყალიბდა ანუ ძალიან ფამილიარულები ვიყავით ერთმანეთთან; თითქოს ბავშვობის ძმაკაცები ვიყოთ, ერთმანეთის ავიც ვიცით და კარგიც. ჰოდა, გიოს შარშან ზაფხულში შევხვდი პირველად.  დიდი ფორუმული გასეირენება მოვაწყვეთ. ის ჩამოვიდა კანადიდან  ნიუ-იოკრში, ერთმანეთს შევხვდით, ხელი ჩამოვართვით და ასე მივესალმეთ: ”რავა ხარ შეჩემა?”  ჩავსხედით მანქანაში და დავაწექით. კიდევ ერთხელ აღვნიშნავ, ერთმანეთს ძალიან კარგად ვიცნობდით, უბრალოდ ფიზიკურად ერთ სივრცეში არასოდეს ვყოფილვართ. იქვე იყო გივიკო – იგივე ”პარანოიდის ძმა”, რომელმაც ასევე პირველად ნახა ტერა (გიორგი ანუ :) ).

ერთობლივი მოგზაურობის მიზანი სხვა ფორუმელის გაცნობა იყო, რომელიც ასევე აშშ-ში ცხოვრობს, ოღონდ სხვა შტატში.  მე, გიორგი, მისი და და გივი და წავედით ჩრდილო კაროლაინაში. 13 საათი ვიმგზავრეთ გაუჩერებლად, მხოლოდ და მხოლოდ იმის გამო, რომ გვენახა კიდევ ერთი ფორუმელი – ვირტუალური ნაცნობი, ნინი.

DSC_0124

ესეც იმ შეხვედრის ამსახველი კადრი – მარცხნიდან: მე, ნინი, ტერას და, ტერა, გივიკო.

როგორც ხედავთ, ვირტუალური სამყარო არც ისე არარეალურია. ჩემი პოსტი ირაკლი ალასანიასა და ვირტუალური ურთიერთობების მნიშვნელობაზე, რატომღაც სნობიზმისკენ მოწოდებად აღიქვა ერთმა ჩემმა ვირტუალურმა ნაცნობმა. მანამდე თემა გაიხსნა ფორუმზე, სადაც ნოდარ ლადარიას ახალ სტატიას განიხილავდნენ. ამავე თემაში იმავე ვირტუალურმა ნაცნობმა რამდენიმე ადამიანის მიერ ლადარიას ქება, მხოლოდ და მხოლოდ მასთან ფეისბუქზე მეგობრობას დაუკავშირა, ”ვინც კი ფეისბუქზე დაიმეგობრეთ, ყველას აპოლოგეტები გახდითო!” – თუ რაღაც ასეთი უთხრა, არ მახსოვს ზუსტად და ქექვაც მეზარება.

ბატონი ლადარია ფეისბუქზე მეც მემეგობრება და მასთან ხშირად მაქვს მესიჯობა გამართული, ისევე როგორც სხვა ფეისბუქელებს. ჰოდა, ზემოთ ჩემ მიერ მოთხრობილი ამბავი ალბათ გარკვეულ წარმოდგენას შეგიქმნით იმაზე, თუ როგორ შეიძლება წაიშალოს საზღვარი ვირტუალურ სამყაროში და ადამიანთან ნორმალური ურთიერთობა დაამაყარო. ახლა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ნოდარ ლადარიას, ლევან რამიშვილს, დათო ბაქრაძეს, კახა ბენდუქიძეს და ა.შ. ”შეჩემათი” მივმართავ, მაგრამ ამ ხალხთან ყოველდღიური, თუნდაც ვირტუალური, ურთიერთობა ძალიან საინტერესო და სასარგებლოც კია. ბევრი ახალი რამის გაგება შეიძლება და მათი რეალური სახის დანახვა.

მაგალითად, ლევან რამიშვილის ფეისბუქელი მეგობარი თუ ხარ, აუცილებლად ნახავ, რომ ლევანსაც შეუძლია  მიშა სააკაშვილის კარიკატურაზე, დილარ ხაბულიანის ”სპონსორი, სპონსორიზე” და ვენერა ბებოზე ”კაიფი,” ან ის რომ კახა ბენდუქიძეს სახალისოდ მიაჩნია უცნობის მიერ მისი განსახირება და ა.შ.

აი, ამიტომაა ვირტუალური სამყარო სასარგებლო როგორც პოლიტკოსისთვის, ისე ჩვეულებრივი მოკვდავისთვის.

Fiat Lux – იქმენინ ნათელი!

დიდი ხანია რაც ჰომოსექსუალობის თემაზე მინდოდა პოსტის დაწერა; ვიდეო პოსტიც კი ჩავწერე, მაგრამ მერე გადავიფიქრე დადება, ძალიან გრძელი იყო და თან არ მომეწონა ახლიდან რომ ვნახე. ჰოდა აი დღეს თაზომ დაწერა პოსტი ამ თემაზე და მეც გადავწყვიტე რომ მიმებაძა მისთვის.

მოკლედ იყო დრო როცა მეგონა, რომ ქართველი ჰომოსექსუალები არ არსებობდნენ. დიაღ. რატომღაც მქონდა წარმოდგენა, რომ ჩვენ ქართველები ისეთი კდემა მოსილი და ღვთისგან კურთხეული ერი ვიყავით, რომ მსგავსი-უმსგავსობა ჩვენთან შეუძლებელი იქნებოდა. ერთ დღესაც გავიგე, რომ თუმრე ვცდებოდი.  ნუ ეს იმდენად დიდი შოკი იყო მაშინ ჩემთვის, რომ ძალიან აგრესიულად განვეწყვე ჰომოსექსუალების მიმართ. მახსოვს ჩემს მიერ დაწერილი დიდი ტექსტები ქართველობაზე და პატრიოტიზმზე და ა.შ. ნუ მიმაჩნდა, რომ ქართველი ესაა დიაგნოზი და შესაბამისად იმუნიტეტი ქონდა ამ ზე-ერს მგავსი-უმსგავსობის მიმართ.

მერე არ ვიცი რა მოხდა, ალბათ გავიზარდე და ნელ-ნელა მოხდა რაღაცების გადაფასება ჩემში და მივედი იმ ეტაპაბდე სადაც მეკიდა ეს ყველაფერი. ანუ ”მე სხვის ცხოვრებაში არ ვერევი” პოზიციაზე დავდექი; დამეთანხმებით და საკმაოდ დიდი პროგრესია.  თუმცა ამ პერიოდში ცინიზმმა იმატა ჩემში და ჰომოსექსუალებს დავცინოდი ხოლმე.

შემდეგ ფაზაზე გადასვლაზე უკვე პოპ კულტურამ იმოქმედა. ფილმებმა, სერიალებმა, სიმღერებმა და ა.შ. მოკლედ ბოლო პერიოდში ჰომოფობიდან – ულტრა ლიბერალამდე გავიარე გზა. ჰოდა ამას წინად ვუყურე შესანიშნავ ფილმს – ”მილკი.” ჩემი აზრით ერთ-ერთი საუკეთესო ბიოგრაფიული ფილმი რაც კი მინახავს.  ძალიან ბევრ თქვენგანს ჰგონია, რომ ჰომოფობია და ამის ნიადაგზე დისკრიმინაცია გაზვიადებულია, მე ვთვლი რომ ასე არაა. ჰოდა ზუსტად ამ ფილმში (რომელიც მთლიანად რეალურ ამბებზეა დაფუძნებული) შეიძლება გაეცეს პასუხი თქვენს კითხვებს.

პირადად მე:

მივესალმები თბილისის გეი აღლუმს!

მივესალმები თბილისში გახსნილ გეი კლუბებს!

მივესალმები თბილისელი და ზოგადად ქართველი გეების მასიურ ქამინგ აუთს – მომღერლებისას, ტელე წამყვანებისას, რაც ყველაზე მთავარია პოლიტიკოსებისას!

თაზოს ბლოგზე მივწერე კომენტარში – რა თქმა უნდა იმ ერისგან რომლის 90%-იც ბუშის და მაკკეინის ფანია, ასეთი რამეები არ უნდა გაგიკვირდეს მეთქი.

კიდე ბევრი რამის დაწერა შეიძლება ამ პრობლემაზე, მაგრამ მხოლოდ ჩემი დამოკიდებულებით და ჩემი აზრით შემოვიფარგლები ამჯერად.

gay-flag

ახალი ტერმინი მოვიფიქრე

დღეს დოდკამ გამოაცხო პოსტი სადაც მოჰყვა იმ დიალოგების შესახებ რაც ექიმებთან ქონდა.

ნუ აღმოვაჩინე, რომ საქართველოში გათხოვება და სექსი სინონიმებია :)   ნუ აპკი რომ საყოველთაო პრობლემაა ეს ვიცით, მაგრამ ასე მწვავედ თუ იდგა პრობლემა ძმაო! აი მედიკოსებიც თუ ასე უბერავდნენ არ მეგონა.

ჰოდა მოვიგონე ახალი სახელი საქართველოსათვის:

აპკისტანი

იქ ხომაა შორეულ აღმოსავლეთში – პაკისტანი :D  ჩვენ ვართ აპკისტანი.

(თუ ვინმეს ჩემამდე ქონდა მოფიქრებული ეს ამბავი, ბოდიში ბატონო – დააფიქსირეთ თქვენი უფლებები და ქოფირაითებს მივუთითებ :) ).

%d bloggers like this: